Перевод: с латинского на все языки

со всех языков на латинский

be stagnant

  • 1 stagnantia

    1.
    stagno, āvi, ātum, 1, v. n. and a. [id.].
    I.
    Neutr.
    A.
    Lit., to form a pool of standing water, to stagnate, be stagnant (mostly poet. and in post-Aug. prose; not in Cic.; cf.

    redundo): stagnans Nilus,

    Verg. G. 4, 288:

    ubi mollius solum reperit (Indus) stagnat insulasque molitur,

    Curt. 8, 9, 7:

    nam flumen, quo latius fusum est, hoc placidius stagnat,

    id. 9, 2, 17:

    aquae stagnantes,

    id. 8, 13, 9:

    stagnantibus undis,

    Sil. 5, 95:

    Nili aquae, ubi evagatae stagnant,

    Plin. 13, 11, 22, § 71; 31, 3, 21, § 31:

    stagnante Pado,

    Luc. 4, 134.—
    B.
    Transf., of places which lie under water, to be overflowed or inundated: moenia oppidi stagnabant redundantibus cloacis, Sall. Fragm. ap. Non. 138, 7:

    paludibus orbis,

    Ov. M. 1, 324:

    ripae,

    Sil. 10, 89:

    terra caede,

    id. 6, 36:

    solum,

    Plin. 17, 26, 40, § 249:

    regna sanguine,

    Sil. 12, 43.— Subst.: stagnantĭa, ium, n., inundated places:

    terrae motus fervens in umidis, fluctuans in stagnantibus,

    Plin. 2, 80, 82, § 193.—
    II.
    Act.
    A.
    Lit., to cause to stand, to make stagnant:

    quo (bitumine) aqua omnis (Maris Mortui) stagnatur,

    Just. 36, 3, 7:

    Cecropio stagnata luto,

    Stat. S. 3, 20, 110.—
    B.
    Transf., to cover with water, to overflow, inundate a place:

    Tiberis plana Urbis stagnaverat,

    Tac. A. 1, 76:

    (loca) stagnata paludibus ument,

    Ov. M. 15, 269; Col. poët. 10, 11.
    2.
    stagno, āvi, ātum, 1, v. a. [stagnum = stannum; cf. stagneus, s. v. stanneus].
    I.
    Lit., to overlay or plate with stannum (post-class.), Plin. Val. 1, 31 med.; 3, 4 med.
    II.
    Trop., to make fast, strengthen, fortify:

    se adversus insidias,

    Just. 37, 2, 6:

    potionibus stagnata animalia,

    strengthened, invigorated, Veg. 1, 18 fin.; 3, 2, 5.

    Lewis & Short latin dictionary > stagnantia

  • 2 stagno

    1.
    stagno, āvi, ātum, 1, v. n. and a. [id.].
    I.
    Neutr.
    A.
    Lit., to form a pool of standing water, to stagnate, be stagnant (mostly poet. and in post-Aug. prose; not in Cic.; cf.

    redundo): stagnans Nilus,

    Verg. G. 4, 288:

    ubi mollius solum reperit (Indus) stagnat insulasque molitur,

    Curt. 8, 9, 7:

    nam flumen, quo latius fusum est, hoc placidius stagnat,

    id. 9, 2, 17:

    aquae stagnantes,

    id. 8, 13, 9:

    stagnantibus undis,

    Sil. 5, 95:

    Nili aquae, ubi evagatae stagnant,

    Plin. 13, 11, 22, § 71; 31, 3, 21, § 31:

    stagnante Pado,

    Luc. 4, 134.—
    B.
    Transf., of places which lie under water, to be overflowed or inundated: moenia oppidi stagnabant redundantibus cloacis, Sall. Fragm. ap. Non. 138, 7:

    paludibus orbis,

    Ov. M. 1, 324:

    ripae,

    Sil. 10, 89:

    terra caede,

    id. 6, 36:

    solum,

    Plin. 17, 26, 40, § 249:

    regna sanguine,

    Sil. 12, 43.— Subst.: stagnantĭa, ium, n., inundated places:

    terrae motus fervens in umidis, fluctuans in stagnantibus,

    Plin. 2, 80, 82, § 193.—
    II.
    Act.
    A.
    Lit., to cause to stand, to make stagnant:

    quo (bitumine) aqua omnis (Maris Mortui) stagnatur,

    Just. 36, 3, 7:

    Cecropio stagnata luto,

    Stat. S. 3, 20, 110.—
    B.
    Transf., to cover with water, to overflow, inundate a place:

    Tiberis plana Urbis stagnaverat,

    Tac. A. 1, 76:

    (loca) stagnata paludibus ument,

    Ov. M. 15, 269; Col. poët. 10, 11.
    2.
    stagno, āvi, ātum, 1, v. a. [stagnum = stannum; cf. stagneus, s. v. stanneus].
    I.
    Lit., to overlay or plate with stannum (post-class.), Plin. Val. 1, 31 med.; 3, 4 med.
    II.
    Trop., to make fast, strengthen, fortify:

    se adversus insidias,

    Just. 37, 2, 6:

    potionibus stagnata animalia,

    strengthened, invigorated, Veg. 1, 18 fin.; 3, 2, 5.

    Lewis & Short latin dictionary > stagno

  • 3 stagno

    [st1]1 [-] stagno, āre, āvi, ātum: - intr. - [abcl][b]a - être stagnant, séjourner (en parl. des eaux dormantes). - [abcl]b - être inondé, être submergé. - [abcl]c - tr. - inonder, submerger.[/b] [st1]2 [-] stagno, āre, āvi, ātum: - tr. - [abcl][b]a - recouvrir d'étain, étamer. - [abcl]b - au fig. Just. consolider, fortifier, endurcir, prémunir.[/b]
    * * *
    [st1]1 [-] stagno, āre, āvi, ātum: - intr. - [abcl][b]a - être stagnant, séjourner (en parl. des eaux dormantes). - [abcl]b - être inondé, être submergé. - [abcl]c - tr. - inonder, submerger.[/b] [st1]2 [-] stagno, āre, āvi, ātum: - tr. - [abcl][b]a - recouvrir d'étain, étamer. - [abcl]b - au fig. Just. consolider, fortifier, endurcir, prémunir.[/b]
    * * *
        Stagno, stagnas, stagnare. Virgil. Quand une eaue se desborde, et couvre la terre par quelque temps sans se boire et se perdre ou escouler.
    \
        Vbi marini fluctus effusi stagnare solent. Plin. Croupir.
    \
        Auctus Tyberis plana vrbis stagnauerat. Tacitus. Avoit inondé, etc.
    \
        Stagnare terram dicimus. Plin. Quand la terre ne boit point l'eaue dont elle est couverte.

    Dictionarium latinogallicum > stagno

  • 4 iners

        iners ertis, adj. with comp. and sup.    [2 in+ars], without skill, unskilful, incompetent: artes, quibus qui carebant, inertes nominabantur: scriptor, H.: superando inertīs, O.: homo non inertissimus.— Helpless, weak, inactive, indolent, sluggish, worthless: gerro, iners, etc., T.: exercitus, S.: senectus: homo inertior: Corpora, non-combatants, V.: inertissimum otium: inertissima segnitia: genus interrogationis, idle: umor, stagnant, V.: pondus, dead, O.: passus, sluggish, O.: glebae, without cultivation, V.: terra, motionless, H.: horae, leisure, H.: palmae, unarmed, V.: oculi, expressionless, V.: versūs, dull, H.: querellae, L.: neque quicquam inertius habetur, effeminate, Cs.: caro, insipid, H.: frigus, benumbing, O.
    * * *
    inertis (gen.), inertior -or -us, inertissimus -a -um ADJ
    helpless, weak, inactive, inert, sluggish, stagnant; unskillful, incompetent

    Latin-English dictionary > iners

  • 5 evagor

    ē-vagor, ātus sum, ārī, I) intr. ausschweifen, nach beiden Richtungen umherschweifen, A) eig.: a) übh., v. Plünderern, effuse ev., Liv.: v. Räubern, Treb. Poll.: v. Hühnern, longius, Col.: v. der Katze, noctu suspenso gradu, Phaedr.: im Bilde, ad evagandum altius sibi validiores pinnas aptare, um die Sache noch höher hinaufzutreiben, einen stärkern Schwung nehmen, Amm. 16, 7, 2. – v. Lebl., sich ausbreiten, um sich greifen, v. Pflanzen, per agros, Plin.: v. Feuer, ulterius evagatus et progressus ignis, Paul. dig.: ignem ita munire, ne evagetur, Ulp. dig.: von Gewässern, weithin übertreten, Nilus evagari incipit, Plin.: moles evaganti Nilo inexpugnabilis, Plin.: Nili aquae evagatae stagnant, Plin. – b) insbes., als milit. t. t., nach beiden Seiten hin Schwenkungen (Evolutionen) machen, nullo ad evagandum relicto spatio, Liv. 22, 47, 2; 23, 47, 5: ev. longius, Veget. mil. 3, 16 in. – B) übtr.: a) im allg., v. Abstr., noch im Bilde, longius (v. dem appetitus), Cic. de off. 1, 102: latissime evagandi sibi viam facere (v. den üblen exempla), Vell. 2, 3, 4: u. in der akt. Nbf. famae nobilitas late ex stirpe praeclara evagat, Acc. tr. 643. – b) insbes.: α) in der Rede ausschweifen, vom Thema abschweifen, hactenus evagari satis fuerit, Quint.: sed ne longius evager, Val. Max.: sed evagatus sum longius, quam volebam, Lact.: ne Demostheni permittant evagari, Quint. – β) in seiner Amtstätigkeit sich Überschreitungen erlauben, procuratores latius evagantes coërcuit, Spart. Hadr. 3. § 9: supra plantam, ut dicitur, evagatus, sprichw. = nicht bei seinem Leisten bleibend, Amm. 28, 1, 10. – II) tr. etw. überschreiten, über etw. hinausschreiten, ordinem rectum, Hor. carm. 4, 15, 10.

    lateinisch-deutsches > evagor

  • 6 stagno [1]

    1. stāgno, āvī, ātum, āre (stagnum), I) intr.: 1) von Gewässern, austreten, ubi aquae evagatae stagnant, Plin.: aquae stagnantes, Plin.: aquae late stagnantes, Curt.: Ganges stagnat, Curt.: Nilus continuatis aquis in faciem lati ac turbidi maris stagnat, Sen.: stagnans flumine Nilus, Verg. – 2) übtr., v. Örtlichkeiten, überschwemmt sein, unter Wasser stehen, orbis stagnat paludibus, Ov.: moenia stagnabant, Sall. fr.: stagnans ripa, Sil., solum, Plin. – bildl. regna stagnantia sanguine, Sil. – II) tr. überschwemmen, Tiberis plana urbis stagnaverat, Tac.: loca stagnata paludibus ument, Ov.

    lateinisch-deutsches > stagno [1]

  • 7 evagor

    ē-vagor, ātus sum, ārī, I) intr. ausschweifen, nach beiden Richtungen umherschweifen, A) eig.: a) übh., v. Plünderern, effuse ev., Liv.: v. Räubern, Treb. Poll.: v. Hühnern, longius, Col.: v. der Katze, noctu suspenso gradu, Phaedr.: im Bilde, ad evagandum altius sibi validiores pinnas aptare, um die Sache noch höher hinaufzutreiben, einen stärkern Schwung nehmen, Amm. 16, 7, 2. – v. Lebl., sich ausbreiten, um sich greifen, v. Pflanzen, per agros, Plin.: v. Feuer, ulterius evagatus et progressus ignis, Paul. dig.: ignem ita munire, ne evagetur, Ulp. dig.: von Gewässern, weithin übertreten, Nilus evagari incipit, Plin.: moles evaganti Nilo inexpugnabilis, Plin.: Nili aquae evagatae stagnant, Plin. – b) insbes., als milit. t. t., nach beiden Seiten hin Schwenkungen (Evolutionen) machen, nullo ad evagandum relicto spatio, Liv. 22, 47, 2; 23, 47, 5: ev. longius, Veget. mil. 3, 16 in. – B) übtr.: a) im allg., v. Abstr., noch im Bilde, longius (v. dem appetitus), Cic. de off. 1, 102: latissime evagandi sibi viam facere (v. den üblen exempla), Vell. 2, 3, 4: u. in der akt. Nbf. famae nobilitas late ex stirpe praeclara evagat, Acc. tr. 643. – b) insbes.: α) in der Rede ausschweifen, vom Thema abschweifen, hactenus evagari satis fuerit, Quint.: sed ne longius evager, Val. Max.: sed evagatus sum longius, quam volebam, Lact.: ne Demo-
    ————
    stheni permittant evagari, Quint. – β) in seiner Amtstätigkeit sich Überschreitungen erlauben, procuratores latius evagantes coërcuit, Spart. Hadr. 3. § 9: supra plantam, ut dicitur, evagatus, sprichw. = nicht bei seinem Leisten bleibend, Amm. 28, 1, 10. – II) tr. etw. überschreiten, über etw. hinausschreiten, ordinem rectum, Hor. carm. 4, 15, 10.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > evagor

  • 8 stagno

    1. stāgno, āvī, ātum, āre (stagnum), I) intr.: 1) von Gewässern, austreten, ubi aquae evagatae stagnant, Plin.: aquae stagnantes, Plin.: aquae late stagnantes, Curt.: Ganges stagnat, Curt.: Nilus continuatis aquis in faciem lati ac turbidi maris stagnat, Sen.: stagnans flumine Nilus, Verg. – 2) übtr., v. Örtlichkeiten, überschwemmt sein, unter Wasser stehen, orbis stagnat paludibus, Ov.: moenia stagnabant, Sall. fr.: stagnans ripa, Sil., solum, Plin. – bildl. regna stagnantia sanguine, Sil. – II) tr. überschwemmen, Tiberis plana urbis stagnaverat, Tac.: loca stagnata paludibus ument, Ov.
    ————————
    2. stagno, āvī, ātum, āre (στεγνόω), I) stehen machen, bitumine aqua omnis stagnatur, Iustin. 36, 3, 7. – II) befestigen = mit einem festen Bewurf versehen, stans supra murum stagnatum, Hieron. in Amos 7, 7: bildl., befestigen, verwahren, adversus omnes aegritudines desperatas boves, Veget. mul. 3, 4 (2), 5: se adversus insidias exquisitis tutioribus remediis, Iustin. 37, 2, 6: trinis potionibus stagnata animalia, gestärkt, Veget. mul. 1, 18 extr. (s. dazu Schneider).

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > stagno

  • 9 stagnosus

    stagnosa, stagnosum ADJ
    stagnant; full of standing water

    Latin-English dictionary > stagnosus

  • 10 iners

    ĭners, ertis (abl. inerti, Plin. 16, 43, 83, § 227:

    inerte,

    Ov. P. 1, 5, 8; 1, 10, 14), adj. [2. in-ars], unskilled in any art or trade, without skill, unskilful (class.): ut perhibetur iners, ars in quo non erit ulla, Lucil. ap. Serv. ad Verg. A. 4, 158:

    artes, quibus qui carebant, inertes a majoribus nominabantur,

    Cic. Fin. 2, 34, 115: versus, artless ( = sine arte et gravitate facti), Hor. A. P. 445.—In partic., = iners dicendi, arte dicendi carens:

    homo non inertissimus,

    Cic. Div. in Caecil. 21, 67. —
    II.
    In gen., inactive, idle, indolent, sluggish, inert.
    A.
    Of living beings:

    linguā factiosi, inertes operā,

    Plaut. Bacch. 3, 6, 13: silvicolae homines bellique inertes, Naev. ap. Macr. S. 6, 5, § 9:

    gerro, iners, etc.,

    Ter. Heaut. 5, 4, 10:

    vicissent inprobos boni fortes inertes,

    Cic. Sest. 19, 43:

    senectus,

    id. de Sen. 11, 36:

    homo inertior, ignavior proferri non potest,

    id. Verr. 2, 2, 78, § 192:

    pecus,

    Verg. A. 4, 158; cf.:

    fera membris,

    Plin. 8, 21, 32, § 77.—
    B.
    Of inanim. and abstr. things:

    inertissimum et desidiosissimum otium,

    Cic. Agr. 2, 33:

    inertissima segnitia,

    id. Fin. 1, 2, 5:

    ignavum et iners genus interrogationis,

    empty, idle, id. Fat. 13, 29:

    aquae,

    stagnant waters, Ov. H. 18, 121:

    stomachus,

    i. e. without digestion, id. P. 1, 10, 14:

    glaebae,

    that bear nothing, without cultivation, Verg. G. 1, 94:

    terra,

    motionless, immovable, Hor. C. 3, 4, 45:

    horae,

    leisure hours, id. S. 2, 6, 61:

    tempus,

    Ov. P. 1, 15, 44:

    Brutus castigator lacrimarum atque inertium querellarum,

    Liv. 1, 59, 4.— Of food, without flavor, insipid:

    caro,

    Hor. S. 2, 4, 41:

    blitum iners videtur, ac sine sapore, aut acrimonia ulla,

    Plin. 20, 22, 93, § 252:

    sal,

    id. 31, 7, 39, § 82: [p. 941] vita, inactive, quiet, Tib. 1, 1, 5. — Poet., causative, rendering idle or inactive:

    frigus,

    Ov. M. 8, 790:

    somni,

    id. Am. 2, 10, 19. — Hence, adv.: ĭnerter, and sup. inertissime, Charis. 165 P.

    Lewis & Short latin dictionary > iners

  • 11 inerter

    ĭners, ertis (abl. inerti, Plin. 16, 43, 83, § 227:

    inerte,

    Ov. P. 1, 5, 8; 1, 10, 14), adj. [2. in-ars], unskilled in any art or trade, without skill, unskilful (class.): ut perhibetur iners, ars in quo non erit ulla, Lucil. ap. Serv. ad Verg. A. 4, 158:

    artes, quibus qui carebant, inertes a majoribus nominabantur,

    Cic. Fin. 2, 34, 115: versus, artless ( = sine arte et gravitate facti), Hor. A. P. 445.—In partic., = iners dicendi, arte dicendi carens:

    homo non inertissimus,

    Cic. Div. in Caecil. 21, 67. —
    II.
    In gen., inactive, idle, indolent, sluggish, inert.
    A.
    Of living beings:

    linguā factiosi, inertes operā,

    Plaut. Bacch. 3, 6, 13: silvicolae homines bellique inertes, Naev. ap. Macr. S. 6, 5, § 9:

    gerro, iners, etc.,

    Ter. Heaut. 5, 4, 10:

    vicissent inprobos boni fortes inertes,

    Cic. Sest. 19, 43:

    senectus,

    id. de Sen. 11, 36:

    homo inertior, ignavior proferri non potest,

    id. Verr. 2, 2, 78, § 192:

    pecus,

    Verg. A. 4, 158; cf.:

    fera membris,

    Plin. 8, 21, 32, § 77.—
    B.
    Of inanim. and abstr. things:

    inertissimum et desidiosissimum otium,

    Cic. Agr. 2, 33:

    inertissima segnitia,

    id. Fin. 1, 2, 5:

    ignavum et iners genus interrogationis,

    empty, idle, id. Fat. 13, 29:

    aquae,

    stagnant waters, Ov. H. 18, 121:

    stomachus,

    i. e. without digestion, id. P. 1, 10, 14:

    glaebae,

    that bear nothing, without cultivation, Verg. G. 1, 94:

    terra,

    motionless, immovable, Hor. C. 3, 4, 45:

    horae,

    leisure hours, id. S. 2, 6, 61:

    tempus,

    Ov. P. 1, 15, 44:

    Brutus castigator lacrimarum atque inertium querellarum,

    Liv. 1, 59, 4.— Of food, without flavor, insipid:

    caro,

    Hor. S. 2, 4, 41:

    blitum iners videtur, ac sine sapore, aut acrimonia ulla,

    Plin. 20, 22, 93, § 252:

    sal,

    id. 31, 7, 39, § 82: [p. 941] vita, inactive, quiet, Tib. 1, 1, 5. — Poet., causative, rendering idle or inactive:

    frigus,

    Ov. M. 8, 790:

    somni,

    id. Am. 2, 10, 19. — Hence, adv.: ĭnerter, and sup. inertissime, Charis. 165 P.

    Lewis & Short latin dictionary > inerter

  • 12 reses

    rĕsĕs, ĭdis ( nom. sing. does not occur), adj. [resideo], that remains sitting, that stays behind, that remains; also, motionless, inactive, inert, unoccupied, idle, sluggish, lazy, etc. (syn.: segnis, tardus, desidiosus; not freq. till after the Aug. per.; not found in Cic. or (Cæs.): reses ignavus, quia residet, Paul. ex Fest. p. 280 Müll.; cf. Pac. and Afran. ap. Fest. p. 281 ib. (Trag. Rel. p. 66 Rib.; Com. Rel. p. 170 ib.); Lucil. ap. Fest. p. 213 Müll. dub.: aqua, standing or stagnant water, Varr. R. R. 3, 17, 8; cf.

    fluctus,

    calm, Claud. Epigr. 86, 2: caseus in corpore, undigested (opp. alibilis), Varr. R. R. 2, 11, 3: plebs in urbe. remaining, Liv. 2, 32, 5:

    clamorem pugnantium crepitumque armorum exaudimus resides ipsi ac segnes,

    id. 25, 6; 6, [p. 1578] 23; Verg. A. 6, 814; 7, 693:

    resides et desuetudine tardi,

    Ov. M. 14, 436; Phaedr. 5, 1, 7:

    praevertere amore Jam pridem resides animos,

    Verg. A. 1, 722: anni, passed in inaction, Claud. B. Get. praef. 1:

    nervi,

    long untouched, id. Rapt. Pros. 2, praef. 15.

    Lewis & Short latin dictionary > reses

  • 13 stagninus

    stagnīnus, a, um, adj. [stagnum], resembling stagnant water:

    color perviridis,

    Front. Aquaed. 7 dub.

    Lewis & Short latin dictionary > stagninus

См. также в других словарях:

  • stagnant — stagnant, ante [ stagnɑ̃, ɑ̃t ] adj. • 1546; lat. stagnans; de stagnare → stagner 1 ♦ Qui ne s écoule pas, reste immobile (d un fluide). ⇒ dormant. De grandes eaux qui « deviennent lentes et demeurent stagnantes, faute de pente » (Taine). 2 ♦… …   Encyclopédie Universelle

  • stagnant — STAGNÁNT, Ă, stagnanţi, te, adj. (Despre fluide) Care stă pe loc, care nu curge; stătător. ♦ fig. (Despre abstracte) Care nu evoluează, nu progresează, care lâncezeşte; inactiv. – Din fr. stagnant, lat. stagnans, ntis. Trimis de dante, 25.07.2004 …   Dicționar Român

  • stagnant — stag‧nant [ˈstægnənt] adjective not changing, developing, or making progress: • Industrial output has remained stagnant. • Corporate profits are slumping (= falling suddenly ) because of a stagnant domestic economy. * * * stagnant UK US …   Financial and business terms

  • Stagnant — Stag nant ( nant), a. [L. stagnans, antis, p. pr. of stagnare. See {Stagnate}.] 1. That stagnates; not flowing; not running in a current or steam; motionless; hence, impure or foul from want of motion; as, a stagnant lake or pond; stagnant blood… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • stagnant — stagnant, ante (stagh nan, nan t ) adj. 1°   En parlant des eaux, qui ne coule point. •   Lé pays d Aunis a autrefois été submergé par la mer et par les eaux stagnantes des marais ; c est une des terres les plus nouvelles de la France, BUFF. Add …   Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré

  • stagnant — (adj.) 1660s, from Fr. stagnant (early 17c.), from L. stagnantem (nom. stagnans), prp. of stagnare (see STAGNATE (Cf. stagnate)) …   Etymology dictionary

  • stagnant — [stag′nənt] adj. [L stagnans, prp. of stagnare: see STAGNATE] 1. not flowing or moving 2. foul from lack of movement: said of water, etc. 3. not active, alert, etc.; sluggish [a stagnant mind] stagnancy [stag′nən sē] n. stagnantly adv …   English World dictionary

  • stagnant — I adjective apathetic, dormant, dull, hebetudinous, idle, immobile, inactive, indolent, inert, lacking activity, lazy, lentus, lethargic, lifeless, listless, lumpish, motionless, otiose, passive, phlegmatic, phlegmatical, piger, quiescent,… …   Law dictionary

  • stagnant — [adj] motionless, dirty brackish, dead, dormant, filthy, foul, idle, immobile, inactive, inert, lifeless, listless, passive, putrid, quiet, sluggish, stale, standing, static, stationary, still, unmoving; concepts 584,621 Ant. moving …   New thesaurus

  • stagnant — ► ADJECTIVE 1) (of water or air) motionless and often having an unpleasant smell as a consequence. 2) showing little activity. DERIVATIVES stagnancy noun. ORIGIN from Latin stagnare form a pool of standing water , from stagnum pool …   English terms dictionary

  • stagnant — [[t]stæ̱gnənt[/t]] 1) ADJ GRADED (disapproval) If something such as a business or society is stagnant, there is little activity or change. He is seeking advice on how to revive the stagnant economy... Mass movements are often a factor in the… …   English dictionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»